[ادامه مطلب را در اینجا بخوانید ...]

سولفوروفان (Sulforaphane):

مولکولی ست ضد سرطان همراه با گروههای ایزوتیوسانات از ترکیبات ارگانو سولفور. این ماده در آزمایشگاهها از خود خواص ضد سرطانی و ضد میکروبی نشان می دهد. و از سبزیجات چلیپایی مثل جوانه های بروسل، بروکلی یا کلم ها به دست می آید. وقتی که آنزیم میروسیناز (enzyme myrosinase)، گلوکورافانین  ( یک گلوکزینولات ) را به سولفورافان تبدیل می کند ضمن صدمه زدن گیاه (مثلا از طریق جویدن)، اجازه می دهد دو ترکیب با همدیگر مخلوط بشوند و واکنش بدهند. جوانه های جوان بروکلی و گل کلم به ویژه غنی از گلوکورافانین هستند.

ساختار سولفورافان

 

ترکیب گلوکورافانین، پیش ماده ی گلوکزینولات به سولفورافان

ساختار گلوکزینولات

ماده موجود در کشمش از تخریب سلول ها جلوگیری می کند

 میوه خشک شده ی انگور یا کشمش حاوی ماده موثره ای به نام فنول است. فنولهایی که در میوه ها یافت می شوند، فعالیت های آنتی اکسیدانی دارند و از تخریب های سلولی، که در بدن رخ می دهند و پایه اکسیژنی دارند، جلوگیری می کنند.

 کارشناس تغذیه دانشگاه علوم پزشکی گلستان در خصوص استفاده از کشمش گفت: مطالعات نشان داده که کشمش، بین 50 میوه ای است که حاوی بروم نیز می باشد، باید بدانیم که بروم ماده معدنی است که رابطه مستقیم با سلامت دارد و در سلامت استخوان زنان نقش عمده ای را ایفا می کند و برای تبدیل استروژن و ویتامین دی به شکل های فعال آنها مورد نیاز است.

رزا بابایی افزود: بعد از یائسگی در زنان میزان استروژن کاهش می یابد و باعث حساس شدن استخوان ها می شود تا آن جا که هورمون پاراتیروئید دستور به برداشت کلسیم از استخوان ها را می دهد.

وی افزود: مطالعات نشان داده که بروم از آرتوروز و پوکی استخوان جلوگیری می کند و تاثیرات مفید استروژن درمانی در زنانی که به سن یائسگی رسیده اند را افزایش می دهد. این میوه همچنین منبع خوبی از فیبر،آنتی اکسیدان و آهن و انرژی است. 600 گرم کشمش،90درصد آهن مورد نیاز بدن را تامین می کند.آنتی اکسیدان موجود در کشمش از پیری زودرس و بیماری های حاصله از آن می کاهد.

به نقل از وبدا